اندازه گيري شاخصهاي اثربخشي در نگهداري و تعميرات بهره ور فراگير (TPM) مشاهده در قالب PDF چاپ فرستادن به ایمیل

 

 

 

اندازه گيري شاخصهاي اثر بخشي در نگهداري و تعميرات بهره ور فراگير (TPM)




به موازات رشد فزاينده استفاده از تجهيزات در فرايندهاي توليدي و انجام سرمايه گذاري هاي بيشتر و وسيعتر در اين زمينه لازم است اقدامات و تمهيداتي صورت گيرد تا استفاده مطلوب و شايسته از سرمايه گذاري حاصل شود . براي رسيدن به اين منظور تكنيكهايي لازم است كه اساس آنها بر مبناي مباحثي است كه در TPMبيان مي گردد.

TPM با افزايش عمر مفيد تجهيزات ، كاهش زمان خرابي تجهيزات و كاهش زمان از كار افتادگي تجهيزات موجب شده است كه هر كدام از تجهيزات را با توان بالقوه آن به طور كامل مورد بهره برداري قرار گيرند. معمولا فعاليتها ي TPM در فرايندهاي پيوسته و طولاني به ندرت زود به نتيجه مي رسند، در اين هنگام شاخصهاي اثر بخشي دقيقا مي توانند انعكاسي از تلاشهاي انجام شده در TPM باشند.

شاخص اثربخشي تجهيزات كه در تعيين ارزش افزوده توليد داراي اهميت فراوان است به نحو قابل توجهي بر اثر ضايعات توليدي مرتبط با تجهيزات كاهش مي يابد . لذا بايد 6 ضايعه بزرگ كه منجر به محدوديت اثر بخشي مي شوند را شناخته و سعي در كمينه كردن آنها نمود. اين ضايعات عبارتند از :

  1. ضايعات خرابيهاي اضطراري
  2. ضايعات آماده سازي و تنظيم
  3. ضايعات توقفهاي جزئي و كوتاه مدت
  4. ضايعات كاهش سرعت وراندمان
  5. ضايعات كيفيت و دوباره كاري
  6. ضايعات آغاز توليد

بمنظور پيوند دادن موثر برنامه هاي TPM به يكديگر در سطح شركت يا كارخانه لازم است كه مسائل جاري،امكانات بالقوه، براي حل و فصل آنها و منافع حاصله از آنها روشن و آشكار شود. اين امر مستلزم وجود تكنيك هاي اندازه گيري مي باشد تا بوسيله آنها مسائل و مشكلات و امكانات بالقوه كه مي توان از آنها در جهت بهبود و تكامل در هريك از بخش ها استفاده كرد ، معرفي شوند.در پروژه مذكور شاخص هاي مهم و عمده كه مي توانند نشاندهنده نتايج فعاليت ها باشند و بطور كامل تلاشهاي TPM را اندازه گيري كنند آورده شده است .