فریدون مشیری مشاهده در قالب PDF چاپ فرستادن به ایمیل



به دریا شکوه بردم از شب دشت / وز این عمری که تلخِ تلخ بگذشت


******


به هر موجی که می گفتم غم خویش / سری می زد به سنگ و باز می گشت